Gedichten & Gedachten

Gedichten:

Gedichten & Gedachten:

Deze website gaat ook over mijn kleine gedichtjes en grotere gedichten, omdat ik het nodig vind voor mijzelf dat de melancholie op momenten de boventoon voert. Pure melancholie vind ik prachtig omdat het te maken heeft met een gevoelstoestand.  Een soort volmaakte harmonie is er dan.  Door het schrijven van gedichten kan ik daar ook betekenis aan geven. Wat betreft mijn gedachten is de inhoud vaak gerelateerd aan mijn dagboekjournalen. Dat kan over nieuws gaan of over gebeurtenissen en/of vele andere zaken die aan mij voorbijkomen. Feitelijk het tegenovergestelde van mijn gedichten omdat   ‘wetenschap, techniek en de industrie’ het hart heeft buitengesloten en dat is voor mij altijd voelbaar geweest. Een soort filosofie met mijzelf .

vóór het Millenium:

na het Millenium:

Gedachten:

Ik ben geen filosoof, daarvoor reikt mijn kennis niet ver genoeg, maar af en toe lees ik een goed of bijzonder boek. Ik noteer dan sommige woorden of zinnen in mijn dagboekjournalen en schrijf er een eigen visie bij. Dat zijn mijn gedachten, mijn hersenspinsels. Daardoor beleef ik telkens een soort filosofische overweging zodat ik nagenoeg ‘altijd veroordeeld’ ben tot zelf nadenken. Eigenlijk is het een soort levenskunst geworden! Een ‘voor mij hoogstaand gevoel juist vanuit mijn vrouwelijk wezen’, zonder te benadrukken om feministe of zweverig te zijn. Integendeel, omdat ik vind dat het huidige feminisme ‘te beladen en vaak te ‘agressief’ is’ en het doel voorbij gaat. Maar omdat ogenschijnlijk bijna alle ‘groten der aarde’ man waren en hun beleving als waarheid werd beschreven en werd overgenomen, is men daar ‘iets vergeten’ en moet ik dat hier eventjes kwijt.

We hebben (nog steeds) geen volledig beeld gevormd en/of beschreven gedachtegoed, (kunst-)geschiedenis of cultuur. Dat kan ook niet omdat het er niet is. Vaak werd de helft van de mensheid genegeerd of verzwegen. Wat zij vonden of dachten over alle belangrijke zaken deed er niet toe en waren zodoende genoodzaakt om zich vooral met andere zaken bezig te houden!

Bij de meesten van ons zit er een groot verschil tussen je werkelijke leven en dat wat je graag zou willen doen. Dat komt door financiële afhankelijkheid. Je werk (lees: inkomen) maakt het dat vele mensen nooit kunnen doen wat ze graag zouden willen doen. Degene die dat wel lukt zijn vaak levensgenieter of noemen zichzelf levenskunstenaar. Er zit een groot verschil tussen wie je bent en wie je graag zou willen zijn. Als je bekende of beroemde ‘levenskunstenaars’ wilt nadoen, mis je juist compleet datgene waar het bij een ‘echte levenskunstenaar’ om draait.

Een van de grootste kunstenaars zoals Rembrandt maakte uniek werk. Zijn werk had met zijn leven te maken. Het woord ‘levenskunstenaar’ bestond in zijn tijd nog niet. Men kan wel proberen om als Rembrandt te tekenen of te schilderen en misschien zou het ook prima lukken, maar het zal nooit hetzelfde zijn. Juist dat verschil maakt je als mens uniek. Er is geen enkel antwoord te vinden op de vraag hoe we moeten leven. Leven leer je niet door veel te lezen maar door het ‘gewoon’ te doen. Het kan wel een grote invloed hebben maar uiteindelijk moet iedereen zijn of haar eigen manier vinden om zichzelf te kunnen of liever gezegd te mogen ontwikkelen. Men moet uniek zijn!

Daarbij zal ‘het verlangen’ er wel zijn, maar ontbreekt het aan de mogelijkheden. In deze decennia waarin de crisis een hoofdrol speelt werd ik (als vrouw) vaak gezien als iemand die het geluk had, dat ik de hele dag maar ‘kon doen wat ik wilde’ omdat mijn man een redelijk inkomen had waar we het ‘gemakkelijk’ van konden doen. In de jaren daarvoor, toen voor iedereen blijkbaar ‘de bomen tot in de hemel groeide’, gingen velen werken voor ‘de sociale contacten’ en was je ‘een behoorlijke muts’ als je thuis bleef. Hoe vaak ik het gehoord of gelezen had, heb ik niet bijgehouden. Ondanks dat ik heel veel werk gratis had gedaan en jarenlang mantelzorgster was geweest voor beide mijn ouders, daarbij een eigen gezin had en mijn man geen negen tot vijf baantje, had ik mijn liefde voor mijn werk altijd kunnen combineren. Zeer moeilijk soms omdat ik vaak niet de concentratie op kon brengen die van je vereist wordt. Maar ik vermoed dat het mijn passie en de liefde voor het vak tekenen is, die me overal doorheen gesleept hebben.

Levenskunst is een doel, werkelijk doen wat je wilt en dat met passie doen! Worden wie je bent, daar gaat het om. In navolging van de Griekse dichter Pindarus en de filosoof Nietzsche die vonden dat ieder individu de opdracht heeft zijn mogelijkheden zoveel mogelijk te ontplooien!

‘Richt je leven zo in, dat je het lief hebt’.

In het verleden was dat vooral voor vrouwen nagenoeg onmogelijk. Gelukkig leef ik nu in deze tijdsgeest maar dat wil niet zeggen dat het voor iedereen zomaar mogelijk is om zich met een soms ijzeren discipline en oogkleppen op,  je hart menen te moeten volgen. Waarom ik dit gedaan had en nog doe? Mijn leven kan nooit los worden gezien van wie ik ben. Als je ‘als kunstenaar’ vanuit jezelf, vernieuwend of anders wil zijn, kun je dat nooit ‘op advies van anderen’. Daarbij kun je de ‘onzekerheden’ van en in het leven niet negeren omdat het een onderdeel is in het leven, dat geldt voor iedereen.

‘Alleen schoonheid in de kunst kan de wereld redden’.

‘Schoonheid’ betekend een oproep om met uiterste concentratie en opmerkzaamheid en vanuit alle zintuigen aandachtig te kijken, te luisteren, te voelen, te ruiken, te horen en te proeven. Om nog eens te beseffen hoe weinig we zien. ‘Schoonheid’ betekent met passie zoeken, vinden en te proberen dat uit te dragen. Dan komt het talent om de hoek kijken. Het laten zien en mensen opmerkzaam maken van heel veel dingen.

‘Schoonheid’ zit niet in ‘reclame of supermodellen’ maar in mensen en/of  dingen die we dagelijks zien of meemaken. Het is geen lijstje met een aantal kenmerken die door ‘vlotte jongens of marketing strategieën’ neergezet worden en wat we door reclame boodschappen moeten herkennen en moeten kopen. Alsof het lijkt dat, als je dat koopt, dat je dan pas gelukkig bent of kunt zijn, zover zijn we wel gekomen inmiddels! Het is haast niet voor te stellen dat er ooit een wereld was zonder reclame boodschappen. Maar die heb ik wel gekend en velen met mij.

De eenvoud vanuit de natuur kan al genoeg zijn! In de kunst is de laatste eeuw de boodschap van ‘Schoonheid’ verloren gegaan. ‘Schoonheid is liefde en eenvoud’.  Een ‘verlangen’ zonder dat we ‘het aanwezige’ zelf verlangen. Het is niet bezitterig. ‘Iets moois’ dat alles in zijn omgeving laat vervagen. Als je iets ‘moois vind’ wil je dat wel een deel van je leven maken. En als ik ‘iets moois’ vind, zie of hoor, wil ik dat ook delen met anderen omdat het mijn hart in beroering brengt. Inspiratie (iets willen creëren) komt voort uit ‘zin’. Het komt bij mij binnen en voel een ‘ontroerende en verheven schoonheid’ tot in mijn ziel. Mijn ziel zet dat ‘om’ in mijn geest en mijn geest handelt daardoor naar buiten toe d.m.v. mijn ‘fysiek kunnen’ die voortkomen uit mijn ‘wil’. Omdat ik dat ‘wil’. Dat gaat niet ‘vanzelf’. Mijn leven lang ben ik daar mee bezig geweest!

Een groot kunstenaar zijn, is heel veel. Het is jezelf voortdurend blijven ontwikkelen in vele dingen en daarbij moet je zowel ‘verschillende disciplines’ als hun materialen jezelf ‘eigen’ kunnen maken. Om nog maar niet te spreken over ideeën die ‘omgezet’ moeten worden zodat ‘de gehele mensheid’ daar van kan genieten. Talenten mogen niet verloren gaan, zeggen we dan! Iemand die een prachtige stem heeft en die kan ontwikkelen, kan voor velen iets betekenen in hun leven. Maar het wil niet zeggen dat hij of zij dat dan zomaar kan. De stem moet geschoold en ontwikkeld worden. Een echt talent is zich bewust van het feit dat het allemaal niet ‘zomaar komt aanwaaien’. De levensinhoud is een heus geworstel omdat men de euforie voelt, het hoogstaande gevoel, als men werkelijk iets ‘als een goed werk’ kan voltooien. Tegelijkertijd voelt men de nederigheid alsof het niet ‘vanuit jezelf’ komt. Hoe bizar is het, om te weten dat men met ‘een lichaam alleen’ eigenlijk niet veel kunt. We hebben allemaal handen, voeten, ogen etc. maar wie of wat maakt het zo bijzonder dat het allemaal wordt ‘aangestuurd’?

 

Kerstgedachten: